Migracja P2V – Windows z GPT

Artykuł opisuje sposoby migracji systemu Windows 2008 R2 x64. Okazuje się, że brakuje darmowego szybkiego i przyjemnego narzędzia, które przeniosłoby naszego fizycznego  Windows’a z dyskiem systemowym GPT do środowiska wirtualnego. W porównaniu do swojego starszego kolegi MBR’a, funkcjonalność GPT daje możliwość obsługi dysków powyżej 2TB. GPT jest kompatybilny z MBR. Microsoft poszedł dalej i do korzystania z GPT wymaga użycia partycja UEFI, która jest m.in. wykorzystywana do ładowania firmware’u lub uruchamiania podpisanego software’u. Brak wsparcia GPT w VMware Converter V5 wymaga zastosowania innych metod migracji.

1. Zastosowania narzędzia do migracji Platespin migrate v9.1, które supportuje GPT.

2. Wykorzystanie darmowego narzędzia do konwersji online BizCON Alexa lub disk2vhd.

3. W przypadku systemu docelowego ESX5i podmontować dysk z systemem operacyjnym w trybie RDM (Raw  Device Mapping).

Koncentrator PPPOE

Point-to-Point Protocol over Ethernet jest szeroko wykorzystywany w sieciach dostępowych. Dostawcy Internetowi wdrażają  protokół w celu łatwiejszej administracji rozrastających się sieci LAN. Protokół ten stosuje enkapsulację ramek PPP w ramki Ethernet. Dodatkowo sesja użytkownika autoryzowana jest za pomocą loginu i hasła, a ruch sieciowy może być szyfrowany. Dostawcy lokalni, którzy korzystają z rozwiązań opensource niekiedy dochodzą do kresu możliwości posiadanego sprzętu i stoją przed dylematem czy inwestować w rozwiązania producentów sprzętu sieciowego tj. Redback, Cisco, Juniper. W artykule przedstawiono informację na temat możliwości prostej architektury sprzętowej w oparciu o opensource, która został przetestowana i działa w środowisku produkcyjnym. Na rysunku została zaprezentowana architektura rozwiązania HA w oparciu o podstawowe komponenty.

W serwerowni dostawcy znajduje się centralny koncentrator. Dodatkowo funkcję jakie przyjmuje na siebie serwer to firewall oraz QOS.

Aby lepiej zrozumieć możliwości takiego rozwiązania przedstawię specyfikację sprzętową:

  • Procesor Intel(R) Xeon(R) CPU E5310  @ 1.60GHz
  • Pamięć 4GB DDR2 FB
  • LSI RAID 2×512 Mirror
  • 2x Intel Corporation 82571EB
  • Grafika ATI Technologies Inc ES1000

Serwer w takiej konfiguracji jest wystarczający aby osiągnąć 3000-5000 jednoczesnych połączeń sesji pppoe, a ruch sieciowy do sieci WAN 600-700Mbit/s. W dalszej części przedstawię na co należy zwrócić od strony sprzętowej i programowej.

Sprzęt. Istotnym czynnikiem w działaniu jest procesor, przedstawiony powyżej zalicza się do grupy end-of-live. Obecnie na rynku występują dużo szybsze procesory serii Nahalem. Pamięć ma znaczenie ponieważ sesję, kolejki i inne komponenty sieciowe potrafią ją wysycić. Do 4000 sesji powinno wystarczyć 4GB. Karty sieciowe tylko PCI-E np. takie jak w specyfikacji. Do optymalizacji sprzętowej zaliczyłbym wyłączenie niepotrzebnych rejestrów procesora z drugiej strony uruchomienie rejestrów procesora funkcjonalności Intel’s I/OAT w biosie serwera.

Software. W tej sekcji pozostaje więcej do konfiguracji. Tak naprawdę poprawne skonfigurowanie oprogramowanie to klucz do wydajnego koncentratora. W projekcie wykorzystano następujące wersję oprogramowania:

Kernel: linux-image-2.6.37.6-netkod_01_i386.deb linux-headers-2.6.37.6-netkod_01_i386.deb

Iptables: iptables_1.4.10-1_i386.deb xtables-addons-1.35.tar.gz ipset4 ipt_netflow-1.7.1 ulogd-1.24

Wyżej wymieniona wersja kernela zawiera obecnie najnowsze sterowniki do kart sieciowych tg3-3.115, e1000e-1.2.7-k2, imq (numqueues). Stworzony firewall powinien posiadać funkcjonalność ipset aby nie tworzyć drzewa niepotrzebnych wpisów które zmniejszają wydajność. Najbardziej zachłaną funkcjonalnością na zasoby w przypadku wyżej przedstawionego serwera pppoe jest QOS. Optymalizacją shaping’u polega na stworzeniu filter hashing. Droga pakietu do kolejki w przypadku 4000 filtrów może zmaleć do ok. kilku dopasowań. W ten sposób zyskujemy kilkadziesiąt procent na wydajności. Logowanie ruchu powinno odbywać się za pomocą rozwiązania ulog. Jeśli potrzebujemy bardziej wyrafinowane narzędzie do logowania, które pozwoli w czasie rzeczywistym przeglądać informację o pakietach to polecam ipt_netflow, które od strony serwer niewiele obciąża. Po stronie aplikacji do obsługi na nfsen należy zadbać o odpowiednią przestrzeń dyskową 1G/200Mbit ruchu/24h.

Narzędzia. Monitorowanie systemu może odbywać się z poziomu konsoli do przydatnych narzędzi można zaliczyć nmon for Linux, ethstats, vmstat, iostat, sar. Do przeglądania historycznych danych polecam zabbix-1.8, nfsen + plugin.

 

Artykuł przedstawia ogólne zasady konfiguracyjne systemu dostępowego, który obsługuje protokół pppoe. Jak widać rozwiązania opensourcowe nie odbiegają od funkcjonalności rozwiązań sprzętowych, które wykorzystują architektura ASIC/NPU. Jeśli chodzi o wydajność to granica coraz bardziej zaciera się.

 

BNT Virtual Fabric 10Gb Stacking

Switch Ethernet BNT 10GB instalowany w klatkach IBM bladcenter. Do obsługi wykorzystywane są karty 10Gbit horyzontalne. W przypadku blade HX5 (PN 787286G) posiada wbudowaną kartę Emulex Virtual Fabric Adapter. Karta VFA możę pracować w trybie vNIC lub pNIC. Pierwsza konfiguracją pozwala na zdefiniowanie czterech niezależnych portów, którym przypisać można prędkość transmisji co 100Mbit. Suma prędkości nie może przekraczać 10Gbit per swtich. Tryb pNIC pozwala na uzyskanie pojedynczej karty 10Gbit w systemie operacyjnym. Oba rozwiązania mają swoje wady i zalety. Kolejnym ciekawym mechanizmem w switchu BNT jest możliwość stackowania do osmiu switchy za pomocą zewnętrznych linków LC-LC 850nm. Inżynierowie BNT postanowili w końcu wypuścić poprawnie napisanego firmware w wersji 6.8.1, który m.in. wspiera stackowanie vNIC.

Procedura stackowania vNIC:

1. Spinamy switche BNT Virtual Fabric. W konsoli konfiguracyjnej BNT wybieramy porty linków (min. 1) zewnętrznych przy pomocy których łączy oba switche. Operację należy powtórzyć na obu switchach.  Pierwszy z nich będzie w trybie Master, a drugi member. Po restarcie obu urządzeń dostęp do konsoli HTTPS będzie tylko do mastera. W konsoli AMM, znajdować się będzie informacja nt. stackowania.

2. Konfigurację vNIC najlepiej przeprowadzić z poziomu konsoli cli. Dla blade w bay’u 1 wygląda następująco:

/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 1/bw 2
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 1/en
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 2/bw 20
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 2/en
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 3/bw 30
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 3/en
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 4/bw 48
/cfg/virt/vnic/port 1:1/vnic 4/en
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 1/bw 2
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 1/en
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 2/bw 20
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 2/en
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 3/bw 30
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 3/en
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 4/bw 48
/cfg/virt/vnic/port 2:1/vnic 4/en

Dla pierwszego portu karty VFA został przypisany transfer 200Mbt, dla drugiej 2000Mbit, dla trzeciej 3000Mbit i czwartek 4800Mbit. W sumie 10Gbit transferu. Dla drugiego portu konfiguracja identyczna. W konfiguracji vNIC należy zdefiniować grupy, w których przypisywane są zewnętrzne linki w obrębie stakowanych switchy w postacie port trunk, LACP grup, lub zwykłych portów.  W konsoli web wygląda to tak dla pierwszego portu VFA (BNT IO 7):

3. Konfiguracja systemu hyperwizor np. vSphere 5 dla vNIC zakłada stworzenie vDS w oparciu o zestackowane swtiche BNT 10GB, a następnie wpięcie ich do switchy poza obudową blade w trybie LACP active, które również są stackowalne np CISCO Catalyst.

 

Konfiguracja pozwala stworzenie środowiska o wysokiej dostępności oraz wykorzystaniu funkcjonalności stackowania do zachowania dużej wydajności.

MySQL Cluster

Popularne rozwiązanie MySQL posiada swoje rozwinięcie w wersji klastra FT. Technologia zapewnia synchroniczną propagację danych pomiędzy nodami storage agentów. W wersji MySQL replication dane aktualizowane są w sposób asynchroniczny.  MySQL Cluster sprawdza się w małych środowiskach produkcyjnych, gdzie wielkość danych to kilka GB. Standardowa konfiguracja środowiska składa się:

  • Data Nodes
  • SQL Nodes
  • NDB Management Server
  • NDB Management Client

 

Zaprezentowane rozwiązanie na stronie mysql.com ma swoje minusy.  Posiada pojedynczy punkt awarii w postaci  NDB MS. Istnieje możliwość konfiguracji dwóch serwerów management.  Na stronie mysql.com znajdują się przygotowane rpm dla Novell Suse Enterprise i Red Hat Server. Dla przykładu wdrożenia skorzystam z RedHat 5 64bit Należy ściągnąć następujące pliki.

MySQL-Cluster-gpl-tools-7.1.17-1.rhel5
MySQL-Cluster-gpl-storage-7.1.17-1.rhel5
MySQL-Cluster-gpl-server-7.1.17-1.rhel5
MySQL-Cluster-gpl-client-7.1.17-1.rhel5
MySQL-Cluster-gpl-management-7.1.17-1.rhel5

 

Zakładam konfigurację czterech fizycznych hostów. Na dwóch znajdować się będzie oprogoramowania SQL Nodes (Mysql API) i Data nodes. Na dwóch pozostałych serwer management NDB.

Wszystkie serwery posiadają wspólną konfigurację /var/lib/mysql-cluster/config.ini.

[ndbd default]
NoOfReplicas= 2
DataDir= /var/lib/mysql-cluster
[ndb_mgmd default]
DataDir= /var/lib/mysql-cluster
[ndb_mgmd]
NodeId = 1
Hostname= mysql1mgnt
[ndb_mgmd]
NodeId = 2
Hostname= mysql2mgnt
[ndbd]
NodeId = 3
HostName= mysql1
[ndbd]
NodeId = 4
HostName= mysql2
[mysqld]
NodeId = 5
HostName= mysql1
[mysqld]
NodeId = 6
HostName= mysql2

Na serwerze SQL Nodes dodatkowo umieszczamy connection strings w pliku /etc/my.cnf.

[mysqld]
ndbcluster
ndb-connectstring=mysql1mgnt,mysql2mgnt
[mysql_cluster]
ndb-connectstring=mysql1mgnt,mysql2mgnt

Pierwsze uruchomienie Data Nodes polega na inicjalizacji zasobów dyskowych /usr/sbin/ndbd –initial

Taka konfiguracja pozwala na uruchomienie środowiska w przypadku awarii pojedynczego serwera management. Należy również zadbać o kolejność uruchamiania usług na serwerze.

Plik startowy

#!/bin/sh
#
# ndbd        Startup script for ndbd
#
# chkconfig: – 85 15
# processname: ndbd
# config: /etc/my.cnf
# pidfile: /var/run/ndbd.pid
# description: ndbd is mysql-cluster
#
### BEGIN INIT INFO
# Provides: ndbd
# Required-Start: $local_fs $remote_fs $network
# Required-Stop: $local_fs $remote_fs $network
# Default-Start: 2 3 4 5
# Default-Stop: 0 1 6
# Short-Description: start and stop ndbd
### END INIT INFO

# Source function library.
. /etc/rc.d/init.d/functions

CONFFILE=”/etc/my.cnf”

if [ -f /etc/sysconfig/ndbd ]; then
. /etc/sysconfig/ndbd
fi

prog=ndbd
ndbd=${ndbd-/usr/sbin/ndbd}
conffile=${CONFFILE-/etc/ndbd/ndbd.conf}
lockfile=${LOCKFILE-/var/lock/subsys/ndbd}
pidfile=${PIDFILE-/var/run/ndbd.pid}
RETVAL=0

start() {
echo -n $”Starting $prog: ”

daemon ${ndbd}
RETVAL=$?
echo
[ $RETVAL = 0 ] && touch ${lockfile}
return $RETVAL
}
stop() {
echo -n $”Stopping $prog: ”
killproc  ${prog}
RETVAL=$?
echo
[ $RETVAL = 0 ] && rm -f ${lockfile} ${pidfile}
}

reload() {
echo -n $”Reloading $prog: ”
killproc ${prog} -HUP
RETVAL=$?
echo
}

upgrade() {
oldbinpidfile=${pidfile}.oldbin

configtest || return 6
echo -n $”Staring new master $prog: ”
killproc -p ${pidfile} ${prog} -USR2
RETVAL=$?
echo
sleep 1
if [ -f ${oldbinpidfile} -a -f ${pidfile} ]; then
echo -n $”Graceful shutdown of old $prog: ”
killproc -p ${oldbinpidfile} ${prog} -QUIT
RETVAL=$?
echo
else
echo $”Upgrade failed!”
return 1
fi
}

configtest() {
${ndbd} -t -c ${conffile}
RETVAL=$?
return $RETVAL
}

# See how we were called.
case “$1″ in
start)
start
;;
stop)
stop
;;
status)
status -p ${pidfile} ${ndbd}
RETVAL=$?
;;
restart)
stop
start
;;
*)
echo $”Usage: $prog {start|stop|restart}”
RETVAL=2
esac

exit $RETVAL

Testowanie poprawności działania środowiska poleceniem ndb_mgm:

ndb_mgm
– NDB Cluster — Management Client –
ndb_mgm> show
Connected to Management Server at: mysql1mgnt:1186
Cluster Configuration
———————
[ndbd(NDB)]     2 node(s)
id=3    @10.10.100.15  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17, Nodegroup: 0, Master)
id=4    @10.10.100.115  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17, Nodegroup: 0)

[ndb_mgmd(MGM)] 2 node(s)
id=1    @10.10.100.16  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17)
id=2    @10.10.100.116  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17)

[mysqld(API)]   2 node(s)
id=5    @10.10.100.15  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17)
id=6    @10.10.100.115  (mysql-5.1.56 ndb-7.1.17)

Stacja czołowa

Na rynku znajduje się wiele rozwiązań stacji czołowych DVB-S2. W większości są to dystrybutorzy, którzy zajmują się integracją i sprzedażą. Wybrani producenci takiego sprzętu to:

  • WISI DVB-IP-Gateway OS xx 6xCI
  • BLANKOM SSI 108 2xCI
  • NetUP DVB DVB to IP Gateway 4xCI

Architektura rozwiązania jest bardzo podobna, różni się przede wszystkim ilością interfejsów CI. W woli wyjaśnienia co to właściwie są te Common Interface? CI karty służące do dekodowania sygnału dostarczonego przez usługodawcę.  Dostawcy contentu posiadają różne systemy dostępu warunkowego. Ogranicza to zastosowanie jednej karty CI do konkretnego systemu dlatego aby zapewnić większą ilości treści (ok. 50 programów ) należy posiadać ok. 19 głowic DVB-S\S2. Przykładowa konfiguracja:

Kanał

Satelita

System dostępu

Głowica

1 TVP1 AS

H/10.862

NDS Videoguard

1

2 TVP2 AS

H/10.862

NDS Videoguard

3 TVP Info AS

H/10.862

NDS Videoguard

4 TVP Seriale AS

H/10.862

FTA

5 TVP Polonia AS

H/10.862

FTA

6 TVP HISTORIA AS

H/10.862

FTA

7 TVP KULTURA AS

H/10.862

FTA

8 TVP SPORT AS

H/10.862

NDS Videoguard

2

9 TVP HD AS

H/10.862

NDS Videoguard

10 TRWAM AS

H/12.603

FTA

3

11 PLANETE HB

V/10.719

MG3

4

12 MINI MINI HB

V/10.719

MG3

13 NATIONAL GEOGRAPHIC HB

V/10.796

MG3

5

14 Disney XD HB

V/10.834

Viacces

6

15 Canal+ Sport HB

H/10.892

MG3

7

16 Canal+ Film HB

H/10.892

MG3

17 Canal+ HB

H/10.892

MG3

18 Ale Kino HB

H/10.892

MG3

8

19 KUCHNIA TV HB

H/10.892

MG3

20 CARTOON NETWORK HB

V/10.949

Cryptoworks

9

21 VIVA POLSKA HB

V/11.075

FTA

10

22 MTVNHD HB

V/11.075

Cryptoworks

23 MTV Polska HB

V/11.075

Cryptoworks

24 BBCCbeebies HB

V/11.117

Viaccess

11

25 POLSAT SPORT HB

V/11.158

NG3

12

26 POLSAT HB

V/11.158

NG3

27 POLSAT 2 HB

V/11.158

NG3

28 TV 4 HB

V/11.158

NG3

13

29 TVN HB

V/11.393

Conax

14

30 TVN24 HB

V/11.393

Conax

31 TVN 7 HB

V/11.393

Conax

32 TVN METEO HB

V/11.393

Conax

33 TVN TURBO HB

V/11.393

Conax

34 TVN STYLE HB

V/11.393

Conax

35 KINO POLSKA HB

H/11.488

Mediaguard

15

36 TVN Warszawa HB

V/11.508

Conax

16

37 AXN HB

V/12.188

NG3

17

38 Travel Channel HB

H/12.284

NagraVision

18

39 JimJam TelStar

V/11.150

Cryptoworks

19

Teraz łatwo sobie wyobrazić dlaczego koszt profesjonalnej stacji czołowej jest bardzo wysoki. Inwestycja w dla małych dostawców ISP może być nieopłacalna. Do tego rozwiązania dochodzą koszty zabezpieczeń pomiędzy klientem STB, a stacją czołową np. szyfrowanie firmy Verimatrix. Aktualni dostawcy iptv jambox, avios nie posiadają szyfrowania do stb, więc założyć można że nie powinno się generować takiego problemu ?

Pokusiłem się o rozwiązanie własne z serii DYI, które w wersji droższej wymagać będzie kupna karty z interfejsem CI np. NETUP 2xCI i zainstalowaniu ale to koszt ok. 1000 euro. Ekonomiczniejszą wersją rozwiązania będzie zakup dwugłowicowej karty DVB-S/S2 np TEVii 480 PCI-e oraz karty ogólnodostępnych dostawców programowych w celu emulacji interfejsu CI. Zaletą takiego rozwiązania jest możliwość multicastowania pełnych treści z transponderów, a nie tylko wybranych kanałów z odpowiednim kodowaniem. Oprogramowanie, które potrafi korzystać z serwera oscam to GetStream a84. W konfiguracji oprogramowania deklaruje się parametry związane z głowicą, transponderem, programami, adresu multicast itp. Podczas testów w której udział brały dwie karty dwugłowicowe bez większych problemów można osiągnąć wynik 200Mbit ruchu ok 50Mbit per transpoder. Środowisko do testowania to QC E5310, system operacyjny to Linux Debian 64bit, sterowniki tevii_s2_liplianin. Obciążenie systemu dochodzi tylko do 20% dzięki szybkiemu algorytmowi FFdecsa. Należy również zadbać aby klient wbudowany w software getstream posiadał wsparcie dla systemów kart ogólnodostępnych, w tym przypadku należało dopisać obsługę kolejnego caid, przykład

case 0x0D:  // CryptoWorks
if(t->caid == decrypt->cam->caId)
{
logwrite(G_LOG_DEBUG,”[Stream:%s] CryptoWorks was chosen\n”, decrypt->stream->name);
pids[pid].type = MYECM;
decrypt->prov_id = decrypt->cam->provs_id[0];
decrypt->prov_ident = decrypt->cam->provs_ident[0];
return;
}

Jest to dopiero początek, ponieważ do poprawnego korzystania z takiego ruchu multicast będziemy potrzebować PIM routera, systemu middelware, urządzeń STB. Temat na następnego posta.

IBM Tool Center Bootable

Narzędzie IBM Tool Center pozwala administratorowi na pobranie najbardziej aktualnych firmware do maszyn IBM. W przypadku IBM BladeCenter podajemy model oraz oznaczenie np. HS22 7870. Oprogramowanie po zakończeniu utworzy obraz iso, który z poziomu BladeCenter można zamontować. System, na obrazie ISO to Linux. Podczas aktualizacji IMM może pojawić się problem z cKVM, jedną z metod jest wysunięcie blade, kolejna jest zaznaczenie opcji w BC ““.

Wirtualizacja IBM’a na PowerPC

Każdy producent sprzętu w swojej ofercie powinien posiadać technologie wirtualizacji. Na rynku jest spora konkurencja w tej dziedzinie. IBM od dawien dawna posiadał możliwość partycjonowania serwerów, tzn. z poziomu konsoli HMC można przydzielać zasoby pamięci, procesorów, kart IO. Po co w takim razie do kolekcji został dołączony VIOS? IBM chce wyjść na przeciw rynkowi i oferuje wirtualizację kart ethernetowych, FC. W praktyce tworzymy partycję za pomocą konsoli HMC dla systemów VIO oraz AIX/Linux PPC. Dla partycji VIOS przydzielamy karty FC/ENT następnie za pomocą Vscsi i Vswitcha udostępniamy partycji AIX zasoby dyskowe i sieci LAN. Wszystko wydaje się być idealne ponieważ nie trzeba inwestować w kolejne półki z kartami oraz dyskami. A teraz co zrobić kiedy trzeba podłączyć bibliotekę do takiej konfiguracji? Należy posiadać karty z technologią NPIV czyli FC 8Gbit, a w list price tak karta to >15k PLN. Należy również pamiętać, że partycja VIOS może ulec awarii a co z tym idzie, stracimy możliwość dostępu do zasobów pozostałych systemów którym udostępniamy hdiski. Przed taką awarią zabezpiecza nas możliwość tworzenia dwóch redundantnych VIOS’ów. Z poziomu każdego VIOS’a można wydzielić zasób dyskowy dla partycji z systemem AIX. Przy tworzeniu

DS4700 – console upgade troubleshooting

Jeśli nie można dostać się do macierzy ze Storage Manager’a należy wykorzystać kabel konsolowy. Domyślny birate 9600 można zmienić wysyłając ‘break’ do konsoli, która będzie próbował się sychronizować, po wcześniejszej zmianie trybu pracy w Minicomi’e na kolejny np. 38400 8N1 NOR. Jeśli synchronizacja i ładowanie obecnego firmware została zakończona wysłać należy ‘break’ aby wyskoczył prompt
 Login: shellUsr Password: wy3oo&w4

Z Menu (press ‘M’) wybieramy opcje ‘Permanent file’ i wysyłamy xmodem’em firmware.

VZdump – Centos 5.5 x64

Przed instalacją narzędzia VZdump należy dodać repozytorium rpmforge:

wget http://packages.sw.be/rpmforge-release/rpmforge-release-0.5.1-1.el5.rf.x86_64.rpm
rpm -ivh rpmforge-release-0.5.1-1.el5.rf.x86_64.rpm
yum --enablerepo=rpmforge install cstream perl-LockFile-Simple
rpm -ivh http://download.openvz.org/contrib/utils/vzdump/vzdump-1.2-4.noarch.rpm

Na koniec dodajemy zmienną do profilu .bash_profile

export PERL5LIB=/usr/share/perl5/

Zimbra Open Source

Doczekaliśmy się nowego pakietu Zimbra Colloboration Suite 6.0.10. Pakiet ułatwia pracę zespołową. Posiada wiele przydatnych modułów takich jak serwer poczty, kalendarz, zadania, dokumenty, aktówka. Pakiet Zimbra jest alternatywą dla produktów Google apps, Microsoft Exchange oraz Lotus Notes.  Jednak najważniejsza zaleta to darmowa licencja i możliwość tworzenia własnych rozszerzeń.  Procedurę instalacyjna przedstawia się następująco:

  • Konfiguracja serwera dns i rekordu mx,
  • instalacja Linuxa (wspiera kilka dystrybucji, debian, redhat, Suse, Centos), zalecana jest wersja 64bit,
  • nazewnictwo serwera powinno być w postaci fqdn,
  • wyłączyć na systemie funkcjonalność selinux i inne niepotrzebne moduły,
  • ustawić limity ulimit -a,
  • instalacja modułów,
  • uruchomić ssl,
su - zimbra; zmtlsctl mixed; zmcontrol restart
  • w konfiguracji MTA bezpieczna sięć powinna być tylko localhost,
  • opcjalnie można skonfigurować virtual hosty dla innych domen.

Zarządzanie użytkownikami wspierane jest przez serwer LDAP, który instaluje się wraz z pakietem Zimbra. Z doświadczenia mogę dodać, że Zimbra lubi zasoby w postaci pamięci podręcznej dla procesów javy, które są uruchamiane po instalacji. Minimalna ilość pamięci do poprawnego działania to 3GB, im więcej tym lepiej.